VLIEGEN

Uitgezwaaid door liefhebbenden en vrienden vertrokken we naar Londen, om van daar uit de grote non-stop reis naar Johannesburg te maken. Londen Heathrow was druk, vol en streng beveiligd. We moesten twee uur wachten zonder te weten bij welke uitgang ons vliegtuig zou aanlanden. We hingen wat rond. Ik ontdekte een weegschaal voor bagagedoeleinden en woog mezelf: 82,5 met veel aan. Ik was niet ontevreden. Schoon aan de haak, ongeslacht gewicht, toch zeker en vast onder de 80. Bij terugkomst overkwam ons hetzelfde wachtprobleem, met dezelfde weegschaal: 79,5 met hetzelfde aan. Er was hard gewerkt.
Als we eenmaal zijn gezeten in ons vliegtuig, begint het voorzichtig te donkeren. Als we uiteindelijk staan te wachten voordat we de startbaan op mogen om vervolgens de grote aanloop te nemen, gaat de zon onder. Ik volg met een verdraaide nek de grote rode schijf die onder de horizon wegzakt, met als omlijsting het veel te kleine vliegtuigraampje. Maar mooi was het wel.
Dan gaan we de startbaan op en starten gelijk door. Ik kijk nog eens of de zon nog wat weerschijn achterlaat, maar wonder oh wonder, naarmate we hoger stijgen, komt de zon weer op. Precies op dezelfde plaats als waarop hij onder ging. We vliegen even later in volle zonneschijn. Een kwartiertje later gaat de zon ten tweeden male onder. Ik verrek andermaal mijn nek, maar binnen een half uur de zon tweemaal te zien ondergaan is maar weinigen gegeven.

lees verder...