MAANDAG: JOHANNESBURG

Twee voorstellingen in de grote zaal van de Michael Mount School in Johannesburg. We kennen het gebouwencomplex van de afgelopen zaterdag. Maar de zaal en het toneel zijn vele malen groter. Raymond gaat met Onk naar onze lichtverhuurder. Ze brengen het teveel gehuurde terug, laten de dimmer maken en zoeken uit wat er naar Kaapstad verscheept moet worden. Robin zorgt voor de luchtvracht.
Ondertussen zorg ik voor de belichting in de grote zaal. Er is hier afzonderlijk krachtstroom!! Maar geen dimmer om aan te sluiten. Ik doe het met wat voorhanden is. Bijstellen van spots is niet goed te doen. Veel te hoog en geen trap noch tijd. Het grote toneel biedt de ruimte aan de euritmisten. Dat compenseert de wat magere belichting. Christiane Wigand – de euritmiste van de school – houdt hier haar twee inleidingen waarover ik al gewag maakte in het zaterdag verslag. Als ik er weer aan terug denk ben ik weer onder de indruk van haar aanpak. De eerste inleiding voor 6-12 jarigen en twee uur later voor bovenbouw leerlingen. Zo op de leerlingen toegesneden. Zo het verhaal in zijn essentie ingeleid voor de leeftijdsgroep. De diepgang van het verhaal werd mij die middag op twee manieren duidelijk gemaakt: zowel voor 6-12 jarigen als voor pubers.

De zaal ontvangt het verhaal van het Weeskind en de Vogelvrouw volledig naar hun leeftijd: De 6-12 jarigen met een eerbiedige stemming ontleend aan de prachtige beelden. De bovenbouwers horen en zien het verhaal met een wakkere geest en waarderen de levensvragen die in het verhaal liggen opgesloten.

lees verder...